Masaż w rehabilitacji zwierząt

Masaż (fran. Massage) – mechaniczne działanie na układ ruchu: mięśnie, ścięgna, więzadła, stawy, kości, tkankę łączną, układ krwionośny i zakończenia nerwowe poprzez działanie odpowiednimi chwytami. W celu uzyskania pożądanych efektów terapeutycznych lub leczniczych uwzględniana jest specyfika budowy oraz funkcje masowanych tkanek.

Rodzaje masażu:

• Klasyczny

– sportowy

– leczniczy

– relaksacyjny

• Specjalistyczny

– punktowy

– powięziowy

– limfatyczny

Funkcje masażu:

– rozszerzenie naczyń krwionośnych i pobudzenie ukrwienia

– zwiększenie przepływu limfy

– szybsza regeneracja uszkodzonych tkanek

– zmniejszenie stanów zapalnych

– zmniejszenie obrzęków

– zwiększenie elastyczności i wytrzymałości więzadeł

– zmniejszenie formowania się blizn tkankowych

– zapobieganie przykurczom mięśni

– zmniejszanie napięcia mięśniowego

Wskazania do masażu:

– urazy układu ruchu

– stłuczenia, naderwanie mięśni

– stany pourazowe, po zabiegach ortopedycznych

– schorzenia kręgosłupa

– choroba zwyrodnieniowa stawów

– kulawizna

– przykurcze mięśniowe

– wady postawy

– zaburzenia ruchowe

Przeciwwskazania do masażu:

– podwyższona temperatura (gorączka)

– występująca infekcja skóry

– otwarte rany, krwawienia

Kinezyterapia w rehabilitacji zwierząt

Kinezyterapia (gr. Kinesis – ruch, therapeia – leczenie) – jest to terapia polegająca na leczeniu ruchem, tzw. gimnastyka ruchowa. Stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych lub po zabiegach operacyjnych.  Ruch staje się środkiem leczniczym mającym wpływ na cały organizm zwierzęcia. Kinezyterapia polega na wykonywaniu różnego rodzaju ćwiczeń przez zwierzę, które mają za zadanie poprawić stan zdrowia, przywrócić sprawność lub zapobiegać kontuzjom.

Metody kinezyterapii zwierząt:

ćwiczenia bierne- poprawiają ruchomość stawów (ROM- range of movement), ruch wykonywany jest przez zoofizjoterapeutę lub odpowiednio przeszkolonego właściciela

ćwiczenia aktywne (czynne)- zwierzę poprzez pobudzenie kończyny, wykonuje zamierzony ruch

stretching- ćwiczenia rozciągające tkanki miękkie, mające na celu zwiększenie zakresu ruchomości stawów (ROM). Stretching wykonywany jest zgodnie z osobniczym zakresem ruchu, nie naruszając dobrostanu zwierzęcia.

Wpływ kinezyterapii na organizm zwierząt:

– poprawa zakresu ruchomości stawów

– zwiększenie siły mięśni

– łagodzenie bólu

– poprawa propriocepcji

– zwiększenie elastyczności ścięgien, mięśni i więzadeł

Wskazania do kinezyterapii:

– zaniki mięśniowe (atrofia)

– niedowład mięśni

– przykurcze po unieruchomieniu (opatrunek gipsowy, orteza)

– ograniczona ruchomość stawów

– sztywność mięśni

Przeciwwskazania do kinezyterapii:

– ostre stany zapalne

– podwyższona temperatura ciała

– niezdiagnozowana kulawizna lub inna kontuzja

Magnetoterapia w rehabilitacji zwierząt

Magnetoterapia jest to metoda fizjoterapeutyczna polegająca na oddziaływaniu zmiennym polem magnetycznym na organizm zwierzęcia.  Pole magnetycznie posiada zdolność do przenikania ciała, dzięki czemu dociera do każdej komórki wywołując zmiany biofizyczne, m.in.: pobudza ruch komórek, powoduje zwiększone przyswajanie tlenu przez tkanki, zmienia właściwości błon komórkowych, zmienia pH zawartej w organizmie wody.

Działanie magnetoterapii w fizjoterapii zwierząt:

– zwiększenie nasycenia krwi tlenem

– wpływa na kreatyninę i kolagen

– przyspieszenie procesu regeneracji tkanek

– pobudzenie reakcji enzymatycznych

– działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwobrzękowe

– przyspieszenie leczenia złamań

– redukcja napięcia mięśni

 

Zabiegi magnetoterapii można wykonywać u pacjentów z metalowymi implantami, przez bandaż lub opatrunek gipsowy.

Wskazania do magnetoterapii:

– pęknięcia i złamania kości

– utrudniony zrost kostny

– napięcia i bóle mięśniowe

– obrzęki

– choroba zwyrodnieniowa stawów

– zaburzenia w procesach przemiany materii i krążenia

– zapalenia i bóle stawów

Przeciwwskazania do magnetoterapii:

– choroba nowotworowa

– ciąża

– implanty elektroniczne (rozrusznik serca)

– ciężkie infekcje bakteryjne, grzybicze lub wirusowe

Pracujemy na najnowszych aparatach do magnetoterapii firmy BIOMAG Dowiedz się więcej

Laseroterapia w rehabilitacji zwierząt

LASER (ang. Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation) – „wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania”.  Lasery stanowią źródło promieniowania elektromagnetycznego, w wyniku czego emitowana jest energia. Laseroterapia to metoda rehabilitacji, która polega na emitowaniu wiązki światła o odpowiednim natężeniu (długości i mocy) na dany fragment ciała, dzięki czemu osiągany jest zamierzony efekt terapeutyczny.

Terapia z zastosowaniem lasera to zabieg bezbolesny i nieinwazyjny, w związku z tym bardzo dobrze jest tolerowany przez zwierzęta.

Podział laseroterapii ze względu na klasy zastosowanych laserów:

– Laseroterapia niskoenergetyczna, biostymulacyjna (LLLT z ang. Low Level Laser Therapy), w której wykorzystywane są lasery do maksymalnej mocy 500mW

– Laseroterapia wysokoenergetyczna (HILT z ang. High Intensity Laser Therapy), w której wykorzystywane są lasery o mocy większej niż 500 mW

Metody wykonywanych zabiegów laseroterapii:

– metoda bezkontaktowa (głowica lasera znajduje się min. 1cm nad okolicą zabiegową)

– metoda kontaktowa (głowica lasera dotyka skóry zwierzęcia, w celu lepszego wnikania wiązki promieniowania lasera w głąb tkanek stosuje się ucisk, może być on przerywany)

– metoda labilna (przesuwanie głowicy po skórze zwierzęcia)

– metoda stabilna (głowica lasera zwykle unieruchomiona, ustawiona w jednym punkcie)

Działanie laseroterapii:

– korzystny wpływ na leczenie uszkodzeń i stanów zapalnych tkanek miękkich, szczególnie w przypadku gojenia się ran i owrzodzeń

– wzmożenie syntezy kolagenu, białek oraz kwasu rybonukleinowego co zapobiega procesom degeneracyjnym i martwiczym

– wzrost wydzielania neuroprzekaźników

– rozszerzenie naczyń krwionośnych , poprawa mikrokrążenia oraz przyspieszenie resorpcji obrzęków

– zwiększenie produkcji ATP, RNA, DNA

– zwiększenie ruchomości i reproduktywności komórek

– wzmacnianie aktywności osteoblastów i ułatwianie formowania kostniny

– stymulowanie migracji makrofagów

– działanie przeciwbólowe

– zwiększenie wydzielania endorfin

– stymulowanie regeneracji obwodowych aksonów po uszkodzeniu nerwów

Ultradźwięki w rehabilitacji zwierząt

Ultradźwięki – są to drgania mechaniczne o częstotliwości większej niż słyszalna dla człowieka, czyli powyżej 20 kHz. Terapia ultradźwiękowa (sonoterapia) jest bezbolesna dla zwierząt. Odczuwalne są delikatne wibracje oraz ciepło rozchodzące się w obrębie leczonego obszaru. Energia ultradźwięków zostaje po zaabsorbowaniu w różnym stopniu (w zależności od typu tkanki, kąta padania i częstotliwości) przekształcona w ciepło. Stopień przegrzania tkanki jest zróżnicowany – najbardziej podatna jest na to tkanka nerwowa, nieco słabiej mięśniowa (pochłania 10 razy mniej ultradźwięków niż tkanka kostna), a najsłabiej tłuszczowa. Na skutek rozrzedzania i zagęszczania cząsteczek, powstaje zjawisko mikromasażu. Fale ultradźwiękowe działają na błonę komórkową, wpływają na wzrost przepuszczalności i zwiększenie przenikania przez nią jonów. Ultradźwięki wywołują również procesy fizykochemiczne w tkankach (procesy utleniania, redukcji oraz przyspieszania dyfuzji jonów)

Działanie ultradźwięków:

– przeciwbólowe

– przeciwzapalne

– zmniejszenie napięcia mięśni

– przyspieszenie gojenia ran

– zwiększenie przepływu limfy

– zwiększenie rozciągliwości włókien kolagenowych

Wskazania do terapii ultradźwiękowej:

– choroby zwyrodnieniowe stawów
– przykurcze mięśniowe
– reumatoidalne zapalenie stawów
– obrzęki
– stany pourazowe (skręcenia, zwichnięcia, złamania, krwiaki)
– trudno gojące się rany
– zwiększone napięcie mięśniowe
– zgrubienie okostnej
– choroby ścięgien i przyczepów mięśni
– zapalenia okołostawowe

Przeciwwskazania do terapii ultradźwiękowej:

– nowotwory

– ciąża

– czynna gruźlica

– skazy krwotoczne

– metalowe implanty

– niewydolność krążenia

– zaburzenia rytmu serca

– zakrzepowe zapalenie żył

– niezakończony wzrost kości

– ciężki stan ogólny (wyniszczenie organizmu)

Elektroterapia w rehabilitacji zwierząt

Zabieg elektroterapii polega na wytworzeniu potencjału czynnościowego błony komórkowej za pomocą prądu impulsowego. Impuls elektryczny powoduje depolaryzację błony, co prowadzi do powstania potencjału czynnościowego.

Elektroterapia TENS (Transcutaenous Electrical Nerve Stimulation) – przezskórna stymulacja elektryczna nerwów. Prąd TENS jest stosowany do leczenia bólu, poprzez zahamowanie przewodnictwa bodźców bólowych na poziomie nerwów obwodowych.

Elektroterapia EMS (Electrical Muscle Stimulation) – elektryczna stymulacja mięśni jest stosowana w leczeniu zaników mięśniowych, zwiększaniu ich odporności na zmęczenie oraz do reedukacji mięśni w przypadku ich porażenia

Wskazania do elektroterapii:

– zespoły bólowe
– przewlekłe zapalenia nerwów
– zaniki mięśniowe
– uszkodzenia mięśniowe różnego typu

Przeciwwskazania do elektroterapii:

– stany gorączkowe
– ciąża
– porażenia spastyczne
– choroba nowotworowa
– stany zapalne skóry i tkanek miękkich
– metalowe implanty w okolicy zabiegowej